Miski

On the way na kami sa Robinsons Galleria at around 5:00 A. M., at dahil maaga pa at ikalawang araw pa lang nang taong 2012, it took us roughly 10 minutes from Cubao to get to Ortigas. After crossing the maze like overpass, sa tapat na mismo nang Robinsons Galleria ang baba namin kung saan bumungad ang isang battalion nang mga tao na obviously ay maaga nang pumila para makakuha nang NBI Clearance.

I guess we were very lucky kasi from where we ended up queuing, it seems like there were just less than a hundred people infront of us! Then just a few minutes after kami maka pila, sunod sunod na rin ang dating nang mga tao. Before we could even finish singing ” Someone like you ” in duet, halos doble na nang pila sa aming unahan ang nasa aming likuran!

Maayos naman ang naging sitwasyon sa pilahan sapagkat panay panay ang inspection nang mga Security Police na naka Blue. Parati silang nagiikot para mag paalala sa mga tao na ayusin ang pila. Lahat naman halos ay sumusunod, maliban lang sa pailan ilan na dumidiskarte pang maka singit sa pila! Hindi naman nag tatagumpay ang mga dorobong mukhang singit na ito sapagkat mismong mga tao din na nasa pilahan na ang mga sumisita para ituro sa mga ito na sa dulo dapat sila dumugtong nang pila! Yan ang Disiplina!

Eksaktong 7:00 A.M. nang magsimulang mag bigay nang ” Numbers “, as Franco and I earlier predicted, we were in the first 100! We got numbers: 91 and 92! That means, ma-aacommodate kami from 8:00 A.M. to 12:00 NN! Since may cut off silang 500 applicants a day, first 250 maipa-process nila sa umaga then yung second half from 1:00 P.M. to 5:00 P.M. na!

After ibigay ang mga numbers sa Front entrance, pinapasok na kami sa loob nang Mall. Balak pa sana namin bumili ng foods ni Franco but since wala pang bukas na McDonald’s or Jollibee man lang, we decided na dumiretso na sa East Lane Basement 1 kung saan naanduon ang NBI Clearance Center. Pag dating namin sa Basement, may naka abang na ring mga Security Police na nag asikaso nang panibagong pilahan! At dahil may naibigay nang number from the Front entrance palang, mas naging maayos ang pangalawang pilahan! Mas relax na sa pangalawang pilahan kasi may mga upuan na. Nang maka upo na kami, bumalik ang isang Security Police at kinuha niya yung mga numbers sa amin, pagbalik niya ulit may dala na siyang mga NBI Clearance Application Forms! Saglit na nag bigay nang paliwanag ang Security Police sa kung ano ang mga dapat at hindi dapat isulat sa application form! In all fairness sa Security Officer, very detailed siya! Halatang memoryado na niya ang spiels niya! Hindi man lang nag buckle! Gusto ko sanang palakpakan at sabihan nag: ” Good Job! “, pero nahiya naman ako!

Medyo matagal ang hintayan sa ikalawang pilahan kasi 8:00 A.M. pa talaga mag sa-start ang processing ng NBI Clearance at siyempre kung nasa numbers 91 and 92 ka, obviously mas mauuna sa iyo sina numbers 1 to 90! Matagal na hintayan yun! Well, while waiting, duon na kami nag fill up nang NBI Clearance Appication Form. Buti na rin lang, pareho kaming may dalang Ballpen! Saglit kong sinipat ang NBI Clearance Application Form. Madali namang sundan yung instructions! Dapat lang talaga nag babasa ka! Sadly for Franco, na may ugaling  sugod lang siya nang sugod, huli na nang mabasa niya na dapat: ” Write in BLOCK LETTERS! ”  Ayun! First 3 info na hinihingi sa form cursive ang pagkakasulat niya! Buti na lang hindi right minus wrong ang labanan! Kung hindi, may 3 points deduction na siya sa over all score niya!

After we were done filling up the NBI Clearance Application Form, and since matagal pa kami mag hihintay, Franco and I decided to be Big Minds by talking about ideas and life! Serious mode kami very early in the morning! Nang magkasawaan na kami sa pagiging seryoso, we decided to be Small Minds by talking about people instead! Ginawan namin ng kuwento yung isang babae na ubod nang dami ang dalang bag, ginawan namin ng istorya yung isang matandang lalaki na panay ang alis sa pila at todo suot pa ng ID niya sa kumpanya na kanyang pinagta-trabahuhan, at ginawan din namin ng fairytale nung dalawang lalaki na kung magbulungan sa isang sulok ay parang sila lang ang tao sa paligid! Pati chismis sa showbiz napag usapan namin! Kay Franco ko unang nabalitaan yung Sex Scandal Video ni Janelle Manahan at Ramgen Revilla! Then napag kuwentuhan din namin ang pagkakaiba nang pag process ng NBI Clearance nuon at ngayon! We both agreed na so far sa aming mga nasaksihan mula sa unang pilahan hanggang sa ikalawang pilahan, mukhang mas organized ang processing ngayon! Naputol lang ang pag kukuwentuhan namin ni Franco nang tawagin na ang numbers 90 to 100 para sa huling pila!

Palakad pa lang papunta sa pilahan sa tapat ng NBI Clearance Center mismo, nag paalala na ang isang Security Police na ihanda na ang NBI Clearance Application Form, 2 Valid ID’s, at 115 Php. Franco and I were prepared! Buti na lang! Kasi, ang sumunod na nangyari was an anti-climax to what we thought was a good review to the new NBI Clearance Processing!

Pagdating namin sa tapat ng NBI Clearance Center, Applicant Number 89 was still being served. Narinig na namin na tila nagsasagutan si Applicant Number 89 at yung matandang Babae na NBI Employee  sa Step 1! We heard the NBI Employee in Step 1 saying: ” Ano ba yan? Wala ka bang barya? Dapat kasi eksaktong 115 Pesos lang! Lukot lukot pa ang pera mo! Saan mo dinukot yan? “ Bigla kami nagkatinginan ni Franco! Na-shock kami! Bigla namin tinignan yung pera namin! Buti na lang talaga eksakto ang salapi namin! Naawa rin kami kay Applicant Number 89. Tahimik nalang na tinanggap nang kawawang babae yung pagtataray ni NBI Employee sa Step 1!

Next came Applicant number 90! Tila yata may pinag dadaanan talaga si NBI Employee sa Step 1! Tinarayan din niya si Applicant Number 90 na isang matandang lalaki who appears to be in his mid 50′s. Ito ang narinig naming dialog ni NBI Employee sa  Step 1: ” Hindi pa kasi inihanda lahat eh! Sige! Isa isahin mo pa! Akin na yung ID! Hindi! Hindi puwede yan! Two valid ID’s ang kailangan ko! “ Lalo kami na shock ni Franco! Napaka rude naman ni NBI Employee sa Step 1! Grabe! Anyway, di ko na napansin kung paano nagtapos ang encounter ni Applicant Number 90 kay NBI Employee sa Step 1 kasi bigla akong nag inspect ng requirements ko! Tinignan ko kung kasama ba sa Valid ID’s ang ipe-present ko! Buti na lang pasok ang Postal ID at P.R.C ID ko! Franco had with him his Company ID and Voter’s ID! Kaya nalampasan namin ng walang drama si NBI Employee sa Step 1! Thank GOD!

Akala namin ni Franco, NBI Employee sa Step 1 is the only rotten tomato in the basket! Yun pala hindi! Na realize namin ito nang nasa Data Processing na kami sa Step 2! Again Victim ulit si Applicant Number 90! Ang kawawang Lolo, tinatalakan nanaman! But this time ni NBI Employee sa Step 2! Isang matabang babae na may edad na rin na parang hiniwalayan ng asawa! Ang pag tataray niya kay Applicant Number 90 goes like this: ” Wag po kung saan saan ang tingin! Diyan kayo sa monitor tumingin oh! Ayan po! Ayan ho nasa harapan ninyo! Tignan mo kung tama ang tina-type ko! “ My jaw dropped to the floor! Ano ba meron sa NBI Clearance Center at parang halos lahat nang empleyado may pinag dadaanan! I was actually crossing my fingers na sana naman, yung last step ay maiba naman!

Nagkamali ako! Step 3 was the worst! Biometrics na sa step 3. Thumb Print and Picture Taking. Ang kawawang si Applicant number 90 biktima nanaman nang bastos na employado nang NBI Clearance Center. Isang lalaki who seems to be in his mid 40′s ang nasa Step 3. Tahimik lang siya nang kinukunan niya ng Thumb Print si Applicant Number 90. Then nang kuhaan na ng picture umatake na rin siya! Ito ang narinig naming dialog ni NBI Employee sa Step 3: ” Sumandal ka kasi sa likod! Bumaba ka ng bahagya! Baba pa! Hindi makuha mukha mo! “ If that doesn’t sound rude enough, wait till I tell you what he said nang lumabas na may hit si Applicant Number 90. NBI Employee sa Step 3: ” Ay naku! May hit ka! Kailangan mo bumalik sa Jan 17! Sus! Gun Runner ka yata eh noh? Sige na! Ito na resibo mo! Bumalik ka na lang sa Jan 19! Next! “ 

Halos panawan na ako ng ulirat sa punto yun! Tahimik na lang na umalis si Applicant Number 90! Buti na lang nalampasn namin nang matiwasay ni Franco si NBI Employee sa Step 3! Pero ganun pa man, I must say that: Napaka bastos nang mga empleyado sa NBI Clearance Center sa Robinsons Galleria! Mga walang pakundangan! Mga walang hiya! Akala pa naman namin mas maayos ang pag process nang NBI Clearance sa bagong sistema! Yun pala may sisira parin! Hay! Pilipinas, kawawa ka naman!

Daniel P. Yuson Jr.

Page 53

Isang

Kailangang makapag lista kami ng tatlong bagay na gusto naming makuha bilang regalo sa aming Christmas Party. Worth Three Hundred Pesos dapat ang halaga nung item. Dahil sa wala na akong maisip, isinama ko sa aking listahan ang mga sumusunod: Original DVD ng Rent, Evita or Les Miserables; Librong The Diary of a Wimpy Kid Book 1; and Electric Oil Burner with Essential Oils na either: Bamboo, Peppermint or Eucalyptus Scent!

Ang ending, yung Oil Burner ang naibigay sa akin! Although it was not as I specified, kasi instead of Electric, yung ginagamitan nang Tea Candle ang nabili. Then instead of the scents that I listed, Rose, Ocean and Lavander Scent ang isinama. Before the Kris Kringle, an Office Mate told me that nag worry daw yung naka kuha nang name ko kasi mali daw yung nabili na gift. Infact, nung ibinibigay na nga yung gift sa akin nag pahayag din nang pag aalala yung Gift Giver. I assured the Gift Giver however na it’s really okay!

And when I said it was okay, I really meant it! I honestly meant it! Infact, ang totoo nga niyan, sobrang nag enjoy nga ko nung ginamit ko na yung Oil Burner kasi nakaka dagdag pala ng relaxation ang pag titig sa pagasayaw ng apoy nang Tea Candle. Then yung Tea Candle na kasama na Citronella Scent ay nag co-compliment pala sa amoy nang Rose, Ocean and Lavander! That little mistake there, which I did not even considered a mistake at all, turned out to be a source of knowledge and contentment after all!

Now the Oil Burner has been in use every night since I got it! Sa anim na pirasong Citronella Scented Tea Candle, isa na lang ang natitira. Ubos na rin halos yung mga Essential Oils. I might need to buy a new stock pretty soon. I might buy another set of Citronella Scented Tea Candle and Essential Oils! Not bad! Besides, it’s been almost 3 weeks since the Kris Kringle. Or, I might not buy any at all! Infact, baka nga hindi ko na muna gamitin yung Oil Burner na natanggap ko!

Ang totoo kasi niyan, meron na akong Electric Oil Burner! Natanggap ko ang nasabing Electric oil Burner as a gift last Christmas! Then meron pa akong ilang bottles nang Essential Oil na Peppermint Scent!  Hindi ako nawawalan nang Essential Oil kasi ginagamit ko yun every night bago matulog or while reading a book. Speaking of book, I guess it would not have mattered din kung sakaling yung book naman ang ibinigay sa akin, then instead of Book 1 eh Book 2 or 3 or 4 pa ang nabili! Kasi, sinimulan ko nang basahin ang: The Magician’s Nephew nang The Chronicles of Narnia Series! Then as for the DVD naman, I guess it would not mean anything din sakaling mali din ang Title ng DVD na nabili kasi all those titles that I listed are DVD’s that I already have.

So, having said all those that I mentioned above, The Question is: Bakit Oil Burner, Book and DVD parin ang inilista ko sa Wish List ko? Ang Sagot: Hindi kasi ako materyoso! Kadalasan, hindi talaga ako nasisilaw sa ideya na magkarron nang maraming gamit! Maliban na lang marahil sa libro, na hindi ako puwedeng mabuhay na wala! At ang pinaka mahalagang dahilan ko talaga ay: Hindi naman din kasi kayang bilhin nang pera na nag kakahalaga nang tatlong daang piso yung kaisa isang bagay na gusto kong makuha nitong Paskong ito! Hindi kayang ibalot yung regalong matagal ko nang nais makuha! Mahirap makuha sa mundong ito ang regalong matagal ko nang nais matanggap!

Sa Paskong ito, nais ko sanang patahimikin muna ako ang mga multo nang pagdududa na tila walang pagod at madalas na nag lalaro sa aking isipan! Sa Paskong ito, hangad ko sanang malinaw na makita ang tunay na kulay at hugis nang mundong aking ginagalawan! Sa Paskong ito, gusto ko sanang huwag na muna marinig ang mga nakaka binging bulungan na nagsasabi na ang tanging daan na maaari kong tahakin ay ang daan sa aking kapahamakan! Nais ko sanang matutunan na mailahad ang aking saluobin at obserbasyon na hindi lumalabis at hindi rin naman nagkukulang! Hangad ko sanang matutong mangarap muli! Gusto ko sanang maging tulad nalamang muna nang nakakarami!

I really don’t know if I explained myself well. But, All I want for Christmas is: To hush my Unquiet Mind and keep it Tranquil for awhile. Even for a while!

Daniel P. Yuson Jr.

Page 52

Itinuloy 

Naging mas agresibo at marahas si Ikatlong Pag ibig, lalo na nung maramdaman niyang siya ay aking tinutulungang makalimot sa nakalipas. Marahil, sadyang malalim ang sugat na dinulot nang masamang pangyayari sa kanyang buhay at hindi na ako ang dapat na tumulong sa kanya kundi ang isang dalubhasa.

Mahal ko man si Ikatlong pag ibig, kinailangan ko na siyang bitawan sapagkat patuloy siyang tumututol sa mga tulong na aking ibinibigay! Hindi naging madaling iwan si Ikatlong Pag ibig! Lalo na at may kasaysayan siyang maging marahas. Naandiyang ginawan niya ako ng website na puro kasiraan ko ang tema, naandiyang padalhan niya ako ng sari saring email na puro kalokohan at kalaswaan ang laman, naandiyang bigla bigla na lang siya susulpot sa aking pinag ta-trabahunan, mag aabang, at susundan ako kung saan man ako pumunta!

Ang totoo, hindi naging pormal ang paghihiwalay namin ni Ikatlong Pag ibig! Bago ko pa siya simulang iwasan, nagsabi na ako sa kanya na itigil na namin ang aming relasyon sapagkat tumatanggi naman siyang isaayos ang kanyang sarili. Hindi niya iyon tinanggap! Kaya din marahil ginawa niya ang mga kalokohang ginawa niya nang simulan ko na siyang iwasan at hindi pansinin!

Sa sama nang aking napagdaanan kay Ikatlong Pag ibig, lumipas pa ang halos kalahating taon bago ako tuluyang makalimot! Pero ang mga email at paninira na mula kay Ikatlong Pag ibig ay patuloy ko paring natatanggap hanggang sa ngayon! Hindi ko masisisi pa si Ikatlong pag ibig kung bakit ganito ang turing niya sa akin. Ang dasal ko na lang ay sana maging sibilisado naman siya sa akin. Dasal ko rin naman na sana siya ay maging matino at maayos na para naman ang lahat nang iba pa niyang magiging relasyon ay magtagal at ang mga mamahalin niya ay hindi siya iwanan!

Kung saan man hahantong ang patuloy na kalokohan ni Ikatlong Pag ibig, maging sa akin man o sa iba pa niyang makikilala sa hinaharap ay panahon na lang marahil ang makakapag sabi! Sa kasalukuyan, masasabi kong matagal nang naubos ang kung ano pa mang pagmamahal na naramdaman ko dati para kay Ikatlong Pag ibig. Kung meron mang emosyong natitira sa puso ko, marahil ito ay awa na lamang! Awa sapagkat ang aking balita ay patuloy parin sa kanyang dating gawi si Ikatlong Pag ibig! Walang pinag bago! Walang pinag kaiba!

Panahon naman nang kasikatan ni Adam Lambert sa American Idol nang makilala ko si Ikaapat na Pag ibig! Nakilala ko si Ikaapat na Pag ibig sa isang Birthday Party! Birthday Party ng isang Barangay Kagawad sa isang lugar sa Marikina. Isang lugar sa Marikina kung saan ako nakatira nuong mga panahong iyon. Isa sa mga bisita si Ikaapat na Pag ibig kasama nang iba pa niyang mga kaibigan. Madali kong napansin si Ikaapat na Pag ibig sapagkat siya ay kakaiba. Simpleng tao lang si Ikaapat na Pag ibig! Wala siya gaano imik! Wala siyang arte sa sarili! At halatang malalim ang pagkatao.

Ako na mismo ang unang gumawa nang paraan upang mapalapit kay Ikaapat na Pag ibig. Kinausap ko ang isa niyang kaibigan, na akin namang kapitbahay, upang kami ay ipag kakilala. Di ako nag kamali sa unang impresyon ko kay Ikaapat na Pag ibig. Di tulad ng mga kaibigan niya na kasama niya ng gabing iyon, si Ikaapat na Pag ibig nga ay simpleng tao lamang! Di gaano nag bibida. Pero kapag kinausap mo, kapansin pansing may laman ang bawat sinasabi!

Halos buong gabi kaming magkasama at nag usap ni Ikaapat na Pag ibig. Iniwan ko lamang siya nang akin nang ihatid pauwi nang kanilang bahay ang isa pang kaibigan na naanduon din sa naturang piging. Pagbalik ko sa party ay kaunti na rin lang ang mga natitirang bisita. Isa na si Ikaapat na Pag ibig. Nag kuwentuhan pa ulit kami ni Ikaapat na Pag ibig hanggang sa lumalim na ang gabi. Gusto ko sanang patulugin na lamang si Ikaapat na Pag ibig sa bahay pero naisip na huwag na muna. Natapos ang gabi na pareho kami ni Ikaapat na Pag ibig na nangakong magkikita muli.

Marunong tumupad sa pangako si Ikaapat na Pag ibig! Bumisita siya sa bahay kinaumagahan! At sa naturang pag bisita, mas nagka kilala kaming mabuti ni Ikaapat na Pag ibig! Duon ko nalaman ang kuwento ng kanyang buhay. Duon ko nalaman ang kanyang mga pangarap. Duon ko nalaman ang bawat bagay na nag papalungkot at nag papasaya sa kanya!

Nasundan pa nang ilang pagbisita at pagkikita sa labas ni Ikaapat na Pag ibig bago kami mag desisyon gawing opisyal ang aming pag mamahalan. Tulad nang malalim na pagkatao ni Ikaapat na pag ibig, naging malalim din ang aking pagtingin sa kanya. Hindi nakakapanghinayang mahalin si Ikaapat na Pag ibig sapagkat kung ano ang ibigay mo sa kanya, kaya niya iyong sinusuklian nang higit pa!

Wala akong halos maisumbat sa pagkatao ni Ikaapat na Pag ibig, maliban sa masamang impluwensiya sa kanya ng kanyang mga kaibigan. Minsan ko nang sinabi kay Ikaapat na Pag ibig ang aking pag aalinlangan sa kanyang mga kaibigan pero tanging depensa lamang ang kanyang isinagot sa akin. At dahil ayoko nang argumentasyon, sadya kong iniwasan ang ano mang usapin patungkol sa kanyang mga kaibigan. Hindi na ako nag reklamo pa miski nang nalaman ko na nang dahil sa kanyang mga kaibigan, nagkaroon siya nang hindi pagkaka intindihan sa kanyang magulang! Hindi na ako nag react pa miski na nahalata kong mga kaibigan pa niya mismo ang gumagawa ng paraan upang magkalamat ang aming pagsasamahan. Wala na akong reaksiyon at reklamo pa sapagkat parati namang gumagawa ng paraan si Ikaapat na Pag ibig upang masiguro ako na kaya niya ang kanyang sarili!

Naging maayos ang pagmamahalan namin ni Ikaapat na Pag ibig. Dahil sa mga aral na aking natutunan mula sa nakalipas na tatlo kong pag ibig, mas naging madali na para sa akin ang paghawak ng aming relasyon. Suwerte din ako sapagkat seryoso din naman si Ikaapat na Pag ibig! Sa kasamaang palad, kinailangan kong umalis sa Marikina upang bumalik sa bahay nang aking mga magulang sa Quezon City. Dito na nag simula ang aking pighati.

Ilang linggo pa bago ang aking pag alis sa Marikina, nagkausap na kami ng masinsinan ni Ikaapat na Pag ibig. Nagkasundo kaming walang iwanan. Nagkasundo kami na gagawa kami pareho ng paraan upang kami ay magkita parin! Nagkasundo kami na gagawa kami pareho ng paraan upang kami ay madalas paring magusap. At ito naman ay natupad pagkatapos kong lumipat pabalik sa Quezon City.

Pero kalaunan, tulad nang aking kinakatakutan, nabaling sa iba ang tingin ni Ikaapat na Pag ibig nang dahil sa sulsol ng kanyang mga kaibigan. Makalipas ang ilang buwan pagkalipat ko nang Quezon City, dumalang na ang mga pagkikita at pag uusap namin ni Ikaapat na Pag ibig. Kinutuban na ako. At hindi ako nang kamali! Isang Common Friend namin ni Ikaapat na Pag ibig ang siya mismong umagaw sa aking mahal! Nasaktan ako sa pangyayari sapagkat alam ni Common Friend kong gaano ko kamahal si Ikaapat na Pag ibig!

Dahil sa aral na natutunan ko mula kay Ikalawang Pag ibig, pinag laban ko si Ikaapat na pag ibig! Pero sa kasamaang palad, mas ipinag tanggol ni Ikaapat na Pag ibig si Common Friend! Sinumbat ni Ikaapat na Pag ibig na nagkulang daw ako nang panahon para sa kanya! Duon ko naintindihan na sa isang relasyon pala, hindi talaga sapat ang text or tawag lang. Mahalaga rin talaga ang pisikal na presensiya! At dahil sa realisasyon na yan, nakapanghihinayang man, tuluyan ko nang isinuko si Ikaapat na Pag ibig! Masakit! Sobrang sakit, pero yun ang mas mainam na gawin!

Daniel P. Yuson Jr.

Page 51

Panghihinayang

Hinanap ko si Ikalawang Pag ibig pero nabigo ako! Nagtanong tanong ako sa kanyang mga kaibigan pero walang makapag sabi kung saan siya nakatira. Nag lakas loob akong lumapit sa kanyang kapatid upang itanong kung nasaan si Ikalawang Pag ibig pero ang tanging impormasyon na ibinigay niya sa akin ay nasa probinsiya na daw nila ito. Halata ko sa pakikitungo sa akin nang kapatid ni Ikalawang Pag ibig na maging ito ay tila mag tampo sa akin sapagkat ayaw niyang magbigay ng detalye sa kung saan ko eksaktong matatagpuan si Ikalawang Pag ibig. Wala na akong nagawa kundi tanggapin na isa na lamang ala ala ang kabanata ko kay Ikalawang Pag ibig! Isang kabanata na, sa kasamaang palad ay hindi natuldukan.

Marso nang taong ito naka tanggap ako ng Friend Request mula sa kapatid ni Ikalawang Pag ibig. Walang pag aatubili na in-accept ko ito. Sa wakas, matapos ang labing dalawang taon may balita ako muli tungkol kay Ikalawang Pag ibig! Muling kinumpirma ng kapatid ni Ikalawang Pag ibig na nasa probinsiya nila si Ikalawang Pag ibig. Duon na daw ito namalagi mula nung araw na huli kaming magkita. Hiling na rin daw mismo ni Ikalawang Pag ibig na wag na ipaalam sa akin kung saan siya matatagpuan. Hindi ko masisisi si Ikalawang Pag ibig sa nais niyang iyon. Masaya ring ibinalita sa akin ng kapatid ni Ikalawang Pag ibig na may maayos na trabaho na ito at may asawa na rin.

Aaminin ko na nakaramdam ulit ako ng panghihinayang nang  marinig ko na may asawa na si Ikalawang Pag ibig . Pero gumuhit naman ang ngiti sa aking mga labi at muling pumintig ang aking puso nang sabihin sa akin nang kapatid ni Ikalawang Pag ibig na ang pangalan ng panganay na anak ni Ikalawang Pag ibig ay: Daniel! Dito, sa puntong ito, natuldukan na ang kabanata ko kay Ikalawang Pag ibig.

Halos isang taon din makalipas ang huli naming pagkikita ni Ikalawang Pag ibig nang nakilala ko naman si Ikatlong Pag ibig. Ang totoo niyan, nasa puso at isipan ko parin si Ikalawang Pag ibig nang mga panahong iyon. Pero sadyang may kakaiba kay Ikatlong Pag ibig kaya pansamantalang nakalimutan ko si Ikalawang Pag ibig!

Nasabi kong kakaiba si Ikatlong Pag ibig sapagkat lahat ng naranasan ko sa kanya ay kailan man di ko naranasan kay Unang Pag ibig at Ikalawang Pag ibig! Simula pa lamang, kakaiba na ang aming sitwasyon! Pamangkin si Ikatlong Pag ibig ng kasamahan ko sa trabaho. Kaya itinago namin ang kung ano man ang namamagitan sa amin. Kakaiba rin ang konsepto niya ng pagmamahal! Para kay Ikatlong Pag ibig, kung mahal mo ang isang tao, dapat di ka mahihiyang ipakita ito sa iba! Masarap gawin ang bawal at mali kaya naman nuong una, nadala ako sa bugso ng aking damdamin kaya sinakyan ko ang konsepto niyang iyon. Ngunit kalaunan ang konsepto niyang iyon din ang naging ugat ng madalas namin pagtatalo! Mga pag tatalo at di pag kakaunawaan na, sa kasamaang palad ay nauuwi sa pananakit!

Oo! Umaamin ako! Madalas manakit si Ikatlong Pag ibig! Sinasaktan niya ako sa tuwing hindi niya nakukuha ang gusto niya! In all fairness naman kay Ikatlong Pag ibig, hindi naman materyal na bagay ang mga gusto niya! Gusto niya malaman ng mga tao sa eskuwelahang aking pinag tatrabahunan ang aming relasyon! Hindi naman mahirap gawin iyon, pero duon nga din kasi nag tatrabaho ang tiyahin niya na pinag lilihiman namin! Gusto niyang ipinapakita at iparamdam ko na mahal ko siya miski na may ibang tao pa sa paligid. Gusto niya na kapag tumawag siya sa bahay ay ako kaagad ang sasagot. Gusto niya na may access siya sa personal email ko. Gusto niyang masunod parati ang gusto niya! At kapag hindi niya nakuha ang gusto niya, gumagawa siya ng paraan upang ako ay mapahanak!

Minsan, miski walang dahilan, bigla na lang mananakit si Ikatlong Pag ibig! Gustong gusto niyang may naiiwang pasa sa mga bahagi ng katawan ko na makikita ng ibang tao! Tinanong ko siya kung bakit niya ginagawa iyon. Ang tanging sagot niya: ” Gusto ko makita reaction mo. ” Hindi ko maintindihan ang tumatakbo sa isip niya! Pero dahil mahal ko si Ikatlong Pag ibig ng mga panahong iyon, hindi ko man lang naisip na mali na pala ang mga nangyayari!

Tumagal din nang halos isang taon ang lihim namin ni Ikatlong Pag ibig! Para makaiwas sa pananakit ni Ikalawang pag ibig, madalas pinag bibigyan ko na lang siya sa mga gusto niya! Kung minsan naman at hindi ko talaga mapag bigyan ang mga gusto niya, duon nanaman siya mananakit! Pinag tiyagaan ko ang mga ginagawang pananakit ni Ikatlong Pag ibig sapagkat mahal ko siya! Hanggang sa dumating ang isang araw na napagod na ako sa tila paulit ulit na drama ng buhay namin! Nag desisyon akong tapusin na ang aming lihim. Kailangan ko nang tulong!

Kinausap ko ang tiyahin ni Ikatlong Pag ibig. Ipinag tapat ko sa kanya ang lihim na aming itinago. Nagulat ako nang malaman kong alam din naman pala niya ang sikreto namin ni Ikatlong Pag ibig. Simula pa lang pala ay napapansin na niya. Simula pa lang pala ay ipina alam na sa kanya ni Ikatlong Pag ibig ang namamagitan sa amin. Mas lalo akong nagulat sa ikinuwento sa akin ng tiyahin ni Ikatlong Pag ibig nang isumbong ko ang mga pananakit nito!

Ayon sa tiyahin ni Ikatlong Pag ibig, biktima ng abduction at sexual assault nuong bata pa si Ikatlong Pag ibig! Na abduct si Ikatlong Pag ibig ng isang taong nakilala niya sa internet. Itinago si Ikatlong Pag ibig sa isang malayong lugar! Matagal raw nawala si Ikatlong Pag ibig! Kuwento pa ng tiyahin ni Ikatlong Pag ibig, habang nasa kamay ng kanyang abductor, madalas saktan si Ikatlong Pag ibig hanggang sa ito ay magkapasa pasa at duguan at saka siya gagamitin!

Daniel P. Yuson Jr.

Page 50

Sadyang 

Pinatulan ko lamang ang nasabing pustahan sapagkat na challenge ako sa kutya nang aking kaibigan na mauuwi sa wala ang pag hanga ko kay Unang Pag ibig. Sumbat pa nang aking kaibigan sa akin: ” Masyadong perpekto si Unang Pag ibig para sa iyo! ” Minsan ko na ring naisip ang sinabing iyon ng aking kaibigan. Totoo din naman talaga na magkaibang magkaiba kami ni Unang Pag ibig! Hindi siya nababagay sa akin. At tanggap ko naman iyon. Pero sadyang mapagbiro ang pag ibig. Ang paghanga na nag simula sa pustahan at ang dalawang taong magkaibang magkaiba ay maaaring mauwi din naman pala sa pagmamahalan!

Nabanggit ko ngayon ang sikretong ito sapagkat napaka halaga nang naging aral sa akin nang aking Unang Pag ibig sa mga sumunod kong pagsabak sa larangan ng pagmamahalan. Dahil nga nag simula ang lahat sa isang pustahan, pakiramdam ko may isang bahagi sa akin ang nagsinungaling, ang hindi nagsabi ng totoo! Kaya naman madalas din akong duda sa tunay na intensiyon sa akin ni Unang Pag Ibig. Ang hirap pala pumasok sa isang relasyon na nag simula nang hindi ka 100% na honest! Kaya naman sa mga sumunod kong Pag ibig, siniguro ko na tapat ang aking intensiyon!

Halos isang taon din akong nagsikap makalimutan si Unang Pag ibig! Mahirap ang naging proseso! Malungkot ang mga araw na hindi ko man lang siya makausap! Pero, tulad ng lahat ng mga bagay sa mundo na may simula, nagkaroon din naman ng katapusan ang aking pagluluksa nang araw na mapansin ko ang presensiya ni Ikalawang Pag ibig!

Walang eksahirasyon nang sabihin kong: ” Halos isang taon din akong nagsikap makalimutan si Unang Pag ibig! ” Ganun katagal bago ko finally makalimutan si Unang Pag ibig! Ganun katagal bago ko finally napansin na sa loob pala ng halos isang taon, naandiyan lang sa isang tabi si Ikalawang Pag ibig. Naghihintay na mapansin siya!

Sa loob pala nang halos isang taon, tahimik na naghintay si Ikalawang Pag ibig! Alam niya ang aking pinag daanan. Saksi siya sa mga araw na wala ako sa aking sarili sa sobrang kalungkutan! Sinamahan niya ako sa mga oras na kailangan ko nang kaibigan. Nakiramay siya sa akin sa mga araw na ako ay nagluluksa. Pinapasaya niya ako sa mga araw na ako ay malungkot. Naghintay si Ikalawang Pag ibig nang halos isang taon bago ko siya mapansin!

Tuluyan kong napansin ang presensiya ni Ikalawang Pag ibig dahil sa isang gulo na kinasangkutan niya! Nakipag away si Ikalawang Pag ibig sa pag tatanggol sa akin! Isang malaking gulo ang naganap sa pagitan ni Ikalawang Pag ibig at sa isang grupo ng mga tao na may intensiyong di maganda sa akin! Nang humupa ng bahagya ang gulong iyon, tinanong ko si Ikalawang Pag ibig kung bakit niya ginawa ang ginawa niya. Ang sagot niya: ” Kasi mahal kita! ” At nang oras ding iyon, nakaramdaman ako bigla nang paghanga at pagmamahal kay Ikalawang Pag ibig!

Dahil sa aral na natutunan ko mula sa aking Unang Pag ibig, di ako nag padalos dalos. Nag dahan dahan ako sa aking nararamdaman. Siniguro ko munang kilala ko na ng lubos si Ikalawang pag ibig! Nag tagumpay naman ako na makilala siya ng lubos! Nakilala ko rin ang kanyang pamilya! Tinanggap ko siya ng buong buo! At tinanggap din ako ng kanyang pamilya! Lumipas pa ang halos 3 buwan mula nang maganap ang gulong kinasangkutan ni Ikalawang Pag ibig bago namin ginawang opisyal ang aming relasyon!

Nang panahong kami na ni Ikalawang Pag ibig, ako ay nag desisyon na ring bumukod mula sa aking mga magulang. Umupa ako ng bahay sa Project 3 Quezon City. Sa simula, pabisita bista lang sa akin si Ikalawang Pag ibig. Hanggang sa tuluyan na kaming magsama. Alam kong alam sa kanila na kami ay magkasama na sapagkat sa tuwing uuwi siya sa kanila upang kumuha ng mga damit, tinatawagan ako nang kanyang kapatid na babae upang siguraduhing sa akin nga siya tumutuloy. Ang kanyang kapatid na babae rin ang madalas na nagpapasalamat sa akin sa ginawa kong pag tanggap kay Ikalawang Pag ibig.

Naging masaya ang pag sasama namin ni Ikalawang Pag ibig! Ako ang nag tatrabaho habang siya naman ay sa bahay lang. Pero sa kabila ng aming sitwasyon, hindi namin naging problema ang pera. Magaling mag budget si Ikalawang Pag ibig. Magaling din siya mag luto! Maaasahan din siya sa gawaing bahay. Halos perpekto na ang aming pagsasama hanggang sa isang araw na umuwi ako nang mas maaga sa karaniwan.

Naabutan kong saradong sarado ang bahay. Ilang beses akong kumatok sa pintuan pero walang sumasagot. Nang sumilip ako sa bintana, nakita ko si Ikalawang Pag ibig na gumagamit ng pinag babawal na gamot. Nabulabog siya nang mapansin niyang nakasilip ako! Nag away kami nang gabing iyon. Isang matinding away! Humingi siya ng paumanhin at sumumpa na di na siya uulit sa masamang gawain. Pinagbantaan ko siya na kapag naulit pa iyon ay pauuwiin ko siya sa kanila. Pumayag siya sa sinabi ko. Pagkatapos nang araw na iyon, lalong mas naging maasikaso si Ikalawang Pag ibig. Tuwang tuwa naman ako sa pinakitang pagbabago ni Ikalawang pag ibig.

Makalipas ang ilang buwan pa, sa kasamaang palad, muli kong nahuli si Ikalawang Pag ibig na subsob sa kanyang bisyo! Iyon na ang ultimatum! Hindi ko na siya papayagang maka tatlo pa! Agad agad kong tinawagan ang kanyang kapatid para siya ay ipasundo sa bahay! Sinabi ko sa kanyang kapatid ang lahat nang mga nangyari! Nakisuap ang kanyang kapatid na bigyan ko pa nang isang pagkakataon si Ikalawang Pag ibig. Nag matigas ako sapagkat sa pakiramdam ko niloko ako ni Ikawalang Pag ibig.  Nag try mag explain si Ikalawang Pag ibig. Nakiusap siya na pakinggan ko siya. Hindi ako nakinig. Sarado ang aking isip! Nang gabing iyon, umuwi sa kanila si Ikalawang Pag ibig.

Sa sobrang galit ko kay Ikalawang Pag ibig, agad agad din akong nag paalam sa aking Landlady. Hindi ko na ginamit pa ang aking deposit at natitirang buwan sa aking upa. Sa tulong nang ilang kaibigan, nakahanap ako agad ng malilipatang bahay. Sa isang bahay sa Lamuan sa Marikina City ako lumipat. Nakumpleto ang aking paglilipat sa loob lamang nang isang araw! Masuwerte rin at nang mga pahanong ito katatapos lang din ng School Year. Nagpaalam ako sa eskuwelahan na aking pinag lingkuran at suwerte din namang napagbigyan na ako ay lumipat! Ginawa ko ang lahat nang paglipat na iyon para siguraduhin hindi na kami magkikitang muli ni Ikalawang Pag ibig! Ginawa ko ang pag tatago kay Ikalawang Pag ibig hindi dahil hindi ko na siya mahal kundi dahil galit ako!

Lumipas ang mga araw, linggo, at buwan na wala akong narinig na balita tungkol kay Ikalawang Pag ibig. Hindi ako nakaramdam nang lungkot sapagkat punong puno parin ako nang galit! Hanggang sa isang gabi, makalipas ang mahigit kalahating taon, pag uwi ko sa bahay naabutan ko sa labas nang gate si Ikalawang Pag ibig. Gulat na gulat ako sa kung paano niya ako natunton. Pero hindi ako nang tanong. Hinarap ko siya pero hindi kami nang usap. Walang nag salita. Pinapasok ko siya sa bahay at agad din naman siyang sumunod. Parang walang nangyaring ayaw sa amin. Pagkatapos niyang ilapag ang kanyang dalang bag agad din siyang nagpalit nang damit at nag simulang magluto nang hapunan. Hinayaan ko lang siya sa ginagawa niya. Hindi ko alam ang aking sasabihin. Hindi ko alam ang aking gagawin. Sabay pa kami nag hapunan nang gabing iyon. Walang nagsasalita. Walang gustong magsimula nang usapan.

Nang oras na nang pagtulog, tumabi sa akin si Ikalawang Pag ibig. Sinadya kong tumalikod sa kanya. Alam kong naramdaman niya na hindi pa ako handa na makipag ayos sa kanya. Nirespeto naman niya ang gesture na iyon. Hindi ako halos makatulog nang gabing iyon. Iniisip kong mabuti kung ano ang aking gagawin. Iniisip ko rin kung ano ba talaga ang aking nararamdaman. Matapos kong timbangin ang lahat, naka buo ako nang desisyon.

Pag gising namin kinaumagahan, nag kunwari akong may pupuntahan. Nagbihis ako nang panlakad. Ginising ko si Ikalawang Pag ibig. Agad naman siyang bumangon at dumiretso sa kusina. Pinigilan ko siya. Sinabi kong aalis ako. Sinabi kong hindi siya puwede sa bahay. Sinabi ko na hindi kami puwede mag sama. Sinabi kong hindi na puwede na maging kami pero wala akong ibinigay na dahilan. Hindi rin naman siya nag tanong. Agad din naman siyang nag ayos nang kanyang sarili at binitbit ang bag na dala niya. Sabay kaming lumabas nang bahay. Walang umiimik. At dahil kunyari lang naman ang dahilan ko na aalis ako, sa paradahan nang jeep na pauwi sa kanila kami dumaan. Alam kong naintindihan niya ang gusto ko mangyari. Naghintay kami nang kanyang masasakyan. Nang may dumaang jeep, pinara niya iyon. Kinuha ko ang kanyang kamay ay inabutan siya nang pera. Bigla siyang tumingin sa akin at sabay sabi na: ” Hindi naman iyan ang binalikan ko eh. ” Ibinalik niya yung pera sa akin sabay sakay sa jeep. Natulala ako. Wala akong nasabi. Pinagmasdan ko ang papalayong jeep. Nang mawala na sa aking paningin ang jeep. Duon ko lang na realize ang lahat na nangyari. At napansin ko na lang na umiiyak na ako mag isa.

Daniel P. Yuson Jr.

Page 49

Apat

Bagong graduate lang ako sa kolehiyo nuong makilala ko si Unang Pag ibig. 20 years old ako nuon. Late na kung tutuusin. Mas bata sa akin ng tatlong taon si Unang Pag ibig. Nagkakilala kami sa Teatro. Madalas kaming magkita dahil sa mga proyektong aming pinag sasamahan. Madalas kaming sabay umuwi sapagkat ang bahay nila ay dalawang streets lang ang layo mula sa bahay ng aking mga magulang kung saan ako nakatira nuong mga panahong iyon. Madalas din kaming mag usap sa telepono gabi gabi para planuhin at isaayos ang mga kinakailangan sa mga shows na aming ginagawa. At marahil sa dalas nang aming encounters, na realize na lang namin isang gabi na tungkol na sa pag hanga sa isa’t isa ang aming pinag uusapan. Hanggang sa di namin namalayang mahal na pala namin ang isa’t isa.

Buwan ng Setyembre din nang sa kauna unahang pagkakataon sa aking buhay, officially, nagkaroon ako ng taong mamahalin at paglalaanan ng panahon. Buwan ng Setyembre nang aking matagpuan ang aking Unang Pag ibig! 

Naging maayos naman ang aming pag mamahalan. Sa kabila ng mga puna at batikos ng mga tao sa aming paligid, napaglaban naman namin ang isa’t isa sa mga taong kontra sa aming relasyon. Nag laan siya ng panahon sa akin at ganun din naman ako sa kanya. Welcome naman ako sa bahay nila miski na sa amin ay hindi siya kilala. Siya ang unang taong nakakausap ko sa umaga bago pumasok sa trabaho at siya rin ang huling taong makikita at makaka usap ko sa gabi bago matulog.

Ilang movies din ang pinanuod namin together. Ilang parties din ang dinaluhan naming magkasama. Ilang dinner date din ang pinag handaan at ginawa naming special para sa isa’t isa. At dahil hindi pa gaano in ang pag te-text nang mga panahong iyon, Ilang love letters din ang naibigay namin sa bawat isa.

Pero tulad ng pangkaraniwang relasyon, dumating din yung time na nagkaroon kami ng matinding away! Dala ng kapusukan nang pagiging bata, alam kong at one point nahati rin ang atensyon at pagmamahal niya. Selos ang naghari sa aking puso! Pero, hindi naman ako madamot. Handa akong magparaya. Kinausap ko si Unang Pag ibig at hiniling na tapusin na lang namin ang aming pagmamahalan kung hindi naman niya kayang ibigay sa aking ito ng buo. Hindi pumayag si Unang Pag ibig. Nag desisyong kaming i-try i-work out ang mga bagay na hindi namin napapagkasunduan. Infairness kay Unang Pag ibig, nakita ko rin naman at naramdaman na ginawa niya ang lahat para pagkatiwalaan ko siya.

Pero tulad ng lahat ng bagay ang lahat ay may hangganan. Sa kasamaang palad, matapos ang isang matinding pagtatalo, dumating din ang pinaka malungkot na episode sa aming love story nang kinailangan naming mag hiwalay.  Matapos ang ilang beses na pakikiusap kong tapusin na ang aming relasyon, pumayag din si Unang Pag ibig sa kabila ng mga iyakan at sisihan. Nakipag hiwalay ako kay Unang Pag ibig miski na mahal ko pa siya sapagkat gusto ko siyang maging malaya. Malayang pumili ng taong kanyang mamahalin.

May ilang buwan pa matapos kaming maghiwalay, patuloy kaming nagkita ni Unang Pag ibig. Pagkikitang walang kibuan, walang pansinan. Nang matapos na ang isang proyektong aming pinag samahan, tuluyan na rin kaming hindi nagtagpo at nagkausap. Hindi ako nag effort makibalita tungkol kay Unang Pag ibig sa takot na pagsisihan ko lang ang aking naging desisyon. Alam kong ganun din naman siya.

Makalipas ang halos dalawang taon, muli kaming magkita ni Unang Pag ibig, dumalaw siya sa paaralang aking pinagtatrabahuhan. Nagkamustahan, nagkabiruan. Kinamusta ko siya kung may bago na siyang pag ibig. Ang sabi niya: ” Wala! ”  Tinanong din niya ako, ang sinagot ko: ” Wala pa rin. ”  Nagyaya siyang mag dinner that night. Tumanggi ako. Hindi ako pumayag hindi dahil sa may galit ako sa kanya kundi dahil ang totoo, noong panahong iyon, may bago na akong commitment. Makalipas ang halos dalawang taon matapos ang pagmamahalan namin ni Unang Pag ibig, commited na ako kay Ikalawang Pag ibig.

Ang huling salitang iniwan sa akin ni Unang Pag ibig bago siya umalis ay: ” Alam mo? Kung hindi dahil sa iyo, eh di sana hanggang ngayon tayo parin. “

Daniel P. Yuson Jr.

Page 48

Kleptomania

The Body: June 15, 2011 Wednesday. Pinatawag ako ng aking Immediate Supervisor para pag usapan ang aking performance evaluation at ang aming action plan for next month! Mula sa aking station, binitbit ko ang dalawa kong pouch na nag lalaman ng ipod, 10,000 Php cash, house keys, at 2 cellphones na Qwerty at G Sensor. Pagdating ko sa Working Station ng aking Immediate Supervisor, agad ko namang inilapag ang mga nasabing pouches sa kanyang desk.

Nag usap kaming dalawa ng mahigit 30 minutes. Pagkatapos ng pag uusap, agad naman akong bumalik sa aking sariling Working Station na ilang hakbang lang ang layo. Bago ko balikan ang trabahong aking saglit na iniwan, pumunta muna ako ng CR. Nang nasa loob na ako ng CR, doon ko naalala na naiwan ko pala ang aking mga pouches sa desk ng aking Immediate Supervisor.

Dali dali akong bumalik sa loob ng Production Floor para kunin sa desk ng aking Immediate Supervisor ang mga naiwan kong gamit. Pero laking gulat ko nang wala na akong nakitang pouch sa desk ng aking Immediate Supervisor at mas lalo akong nagulat nang wala na rin sa kanyang upuan ang aking Immediate Supervisor!

Sa sobrang pagka gulat, pasigaw kong nasabi sa isa kong officemate na nawawala na ang aking mga gamit. Ang naturang officemate ay ilang hakbang din lang ang layo mula sa desk nang aming Immediate Supervisor! Parang isang sunog na biglang kumalat sa buong office ang naganap!

Nagkagulo sa buong production floor! Matagal na kasing problema sa loob ng office ang pagkakawala ng mga gamit! May ilang tao na rin ang nawalan ng mga high end phones, mga gadgets, perang pampa binyag, 13th month pay, at pati mga gift checks!

Ilang Members ng Support Team ang agad namang um-action! Ang ilan sa kanila, tumakbo kaagad sa katabing Mall. Hinanap ang aking Immediate Supervisor sa mga tindahan ng Cellphones. Baka daw kasi naanduon na ang aking Immediate Supervisor para ibenta ang mga Cellphones na nasa loob ng pouch ko. Ang ilan naman ay dumiretso sa Facilities Office para ipakiusap na ireview ang CCTV nang office.

Magulong magulo sa loob ng production floor. Hindi ko na maalala kung ilang guard ang kumuha ng statement ko sa naturang insidente. Ilang beses ko ring inulit ulit sa ilang Members ng Support Team ang detalye nang kaganapan. At sa mga oras na nag kakagulo sa loob ng opisina, hindi makita sa buong production floor ang aking Immediate Supervisor.

Halos mag iisang oras pa bago lumitaw ang aking Immediate Supervisor sa loob ng Production Floor. Naabutan niya akong nasa harap ng desk niya na may kausap na isa pang Member ng Support Team. Agad namin sinabi sa kanya ang mga pangyayari. Nang malaman niyang nawala ang aking 2 pouches na nag lalaman ng ipod, 10,000 cash, house keys, at 2 Cellphones na Qwerty at G Sensor, bigla niya akong binigyan ng 1,000 Php. Papautangin muna daw niya ako! Nag dialog pa ang aking Immediate Supervisor nang: ” Buti na lang, dala ko ang pera ko. ” Sabay bukas ng kamay niya na may hawak na pera na tag iisang libo at sabay tago nito sa kanyang wallet.

Nasa loob na nang production floor ang aking Immediate Supervisor ng magdatingan ang ilan pang Guards at Members ng Support Team na nag review ng CCTV. Kinausap ako nang Head ng Security para sabihin na narecover na ang mga pouches sa dalawang magkahiwalay na CR ng mga Babae. Ayon pa sa Head ng Security, naka balot pa daw sa tissue paper ang mga pouches! At ang masaklap pa, wala na itong mga laman! Isa naman sa Member ng Support Team ang nag sabi sa akin na nakita sa CCTV ang aking Immediate Supervisor na pumasok sa dalawang CR kung saan nakita ang mga pouches at nag tagal duon ng more than 20 minutes! Nakita rin daw ang aking Immediate Supervisor na paikot ikot sa ilang floor at pasilip silip sa mga sulok ng Xerox Machine at Coffee Dispenser.

Nag announce sa buong office na mag kakaroon ng frisking sa mga babae sapagkat na established na babae nga ang suspect. Sa pagkakataong ito, mapapansing hindi mapakali ang aking Immediate Supervisor! Palakad lakad at namumutla! kapansinpansing, bukod tanging siya lang ang kinalkalan ng pedestal at bag! Pawis pawis ang noo nang aking Immediate Supervisor!

Walang nakita sa possession nang aking Immediate Supervisor! Hinala ng mga nag iimbestiga, naka puslit ang aking Immediate Supervisor before the frisking started at na i-flush na sa toliet ang aking mga cellphones at ipod! Ang pera, obviously ay nasa wallet na niya.

Nag file ang aking Immediate Supervisor nang Incident Report on my behalf. Hinanap ako ng Head ng Security at pinagawa ako ng version ko. Pinaupo ako ng aking Immediate Supervisor sa kanyang tabi at diniktahan na gayahin lang ang version niya sa Incident Report. Para hindi siya ma offend, sinunod ko siya. Kinuha niya sa akin ang Incident Report ko nang matapos ko itong pirmahan at siya na ang nag submit sa Head ng Security. Alam kong mali ang naganap! Kaya naman agad kong ipina alam ito sa isang Member ng Support Team na siya namang nag assist sa akin na mag submit ng buong narrative incident report.

Bago ako umuwi, ipinapanood pa sa akin ang mga kuha sa CCTV. Ang aking Immediate Supervisor, kitang kitang bitbit ang aking pouch na pumasok sa isang CR at paglabas niya ay wala na siyang bitbit! Kitang kita ko rin kung paano siya mag balik balik at umikot ikot na di mapakali sa isang floor!

The day after the incident, naka harap ko ang aming Operations Manager at nang hingi siya ng paumanhin sa mga nangyari. Maging siya man daw ay naging biktima na rin. Nangako ang aming Operations Manager na ito na ang huli! Nakuhaan na ako ng official statement. At Umaasa ako na tuloy tuloy na ang imbestigasyon! Kailangan matigil na ito! Sana ay ako na ang huling mawalan ng Ipod, 2 Cellphones na Qwerty at G Sensor, at 10,000 cash sa loob ng opisina sa isang Call Center sa Marikina!

Daniel P. Yuson Jr.

Page 47

Ang

The Body: Ang panonood ng orihinal na Shaider, na may dubbing na tagalog , tuwing Sabado ng hapon ang isa sa madalas na dahilan ng pagtatalo namin ng aking kapatid na si Dave noong kami at bata pa. Lahat na yata ng paraan upang makalimutan ni Dave ang schedule ng palabas ay nagawa ko na! Naandiyang utusan ko siyang bumili ng miryenda sa malayong tindahan, piliting matulog ng matagal sa hapon, takuting gumawa ng assignment, at pagsaraduhan ng bahay. Pero bigo ako! Naaalala at naaalala parin niya ang palabas na Shaider!

Isang dahilan kung bakit ayaw ko siyang manood ng Shaider ay sapagkat tuwing sabado palabas din ang Saturday Entertainment, ang pang sabadong edisyon ng That’s Entertainment ni Kuya Germs! Sa edisyong ito nang naturang palabas, nag lalaban laban sa isang Production Number ang mga alagang teen stars ni Kuya Germs na kung saan ang mananalo ay may premyong 1 year supply ng Birch Tree Powdered Milk!

At dahil isa lang naman ang aming TV na Black and White pa, dapat isa lang din sa Shaider o Saturday Entertainment ang mapapanood! Dahil mas matanda ako kay Dave, madalas ako na lang ang nagpaparaya. Pumupunta na lang ako ng aplaya kung saan may isang bahay na naka tutok parati sa Saturday Entertainment at doon sa may bintana ako nakikinood! Pagkatapos ng palabas, diretso bakaw na ako ng isdang dilis! Kaya pag uwi ko may ulam pa kami!

Minsan naman, kapag nagugulangan ko si Dave, ako ang nakaka nood sa TV namin! Pero isang nakaka iritang iyak naman o nakaka inis na pag dadabog ang aking dapat pagtiisan! Kapag nainis na rin ang Tatay namin sa pag sisintimyento nang aking kapatid, napipilitan na rin akong pagbigyan si Dave na maka nood nang kanyang paboritong palabas na Shaider!

Ang totoo niyan, wala naman akong hindi gusto sa palabas na Shaider! Minsan ko rin naman siyang kinahiligan! Pero, napansin ko kasi na paulit ulit lang ang takbo ng istoya ng Shaider! Sa umpisa masaya ang simula nang kuwento. Pagkatapos, magkaka gulo dahil kina Ida, Kapitan Drigo. Fuuma Le-ar at ng mga Halimaw nito! Magtatagpo si Shaider at ang Halimaw ni Fuuma Le-ar. Matatalo sa simula si Shaider. Pero maghahanda si Shaider sa ikalawa nilang pagtatagpo. At pagkatapos, magkikita ulit sina Shaider at ang Halimaw at duon na ibibigay ni Shaider ang lahat ng kanyang magagawa at duon na rin niya matatalo ang Halimaw! Happy ending as usual!

Paksa ko ang Shaider ngayon sapagkat, makalipas ang ilang taon aking napagtanto na ang buhay pala ng tao ay parang palabas na Shaider. Kadalasang magsisimulang masaya ang kabanata ng buhay. Pero may darating na unos. May darating na mga pangyayari at mga tao na siyang magiging dahilan ng ating pighati. Mag hahari ang kasamaan. Magtatagumpay ang silang mga may masamang intensiyon sa kapwa. At tulad din ng palabas na Shaider, ang mga inapi at sinaktan ay babangon at gagamitin ang mga dagok sa buhay bilang inspirasyon upang ipaglaban ang tama! At sa huli, magtatapos na masaya ang buhay!

Daniel P. Yuson Jr.

Page 46

There

The Body: Pinapatawad ko silang mga nagkasala sa akin! Pinapatawad ko ang siyang sumira sa aking pagkabata! Pinapatawad ko ang siyang nagtanim sa isip ko na walang patutunguhan ang aking buhay! Pinapatawad ko ang siyang nagwasak ng aking mga pangarap! Pinapatawad ko ang siyang tinuring akong parang hayup! Pinapatawad ko silang mga hindi ako kinilala dahil sa aking kakapusan! Pinapatawad ko silang mga nang lamang sa aking kahinaan! Pinapatawad ko silang humusga sa akin! Pinapatawad ko ang siyang nagdamot sa akin! Pinapatawad ko silang lahat!

” Father forgive them, for they know not what they do. ” Luke 23:34 The Word of Forgiveness.

Ako ay makasalanan! Nag mahal ako nang bawal! Nakapag salita ako nang masama laban sa aking kapwa! Nakagawa ako nang mga bagay na hindi ikalulugod ng Ating Ama! Nag iisip ako nang mga bagay na hindi ikatutuwa ng Ating Panginoon! At minsan ko na ring ikinatatwa ang Ating Diyos na Tagapagligtas! Miski anong pilit kong magbago, patuloy akong nagkakasala! Ngunit sa kabila nang aking pagiging makasalanan, alam kong Mahal ako ng Ating Tagapagligtas!

” Today you will be with me in Paradise. ” Luke 23:43 The Word of Salvation.

Taong 2008 nang sa wakas ay natanggap ko sa aking sarili na may magandang dahilan kung bakit ako ay iniwan ng aking sariling ina. Nang taon ding iyon, ginawa ko ang unang hakbang upang siya ay mahanap! Handa na ang aking puso na siya ay makita! Hindi na mahalaga sa akin ang dahilan kung bakit nangyari ang mga nangyari! Sa kasawiang palad, natigil ang aking planong paghahanap sa kanya sapagkat nagkaroon ng mga balakid na wala sa aking kontrol at kinapos narin naman ako sa  pondo. Ngunit, hindi naman ako nawawalan ng pag asa. Alam kong darating din ang panahon na mag kikita kaming muli. At kapag dumating ang araw na iyon, isa lang ang aking hihilingin. Yakap. Mga yakap na siya sanang nagpalakas ng aking loob sa mga panahong ako ay pinanghihinaan na at nawawalan ng tiwala sa aking sarili! Mga yakap ng isang ina na siya sanang pumawi sa mga sakit na aking naranasan. Kung ano man ang kasalanan ng aking ina ay mahal ko parin siya. Parati ko siyang naiisip. Sana ay naiisip rin niya ako. Alam kong gagawa ang Panginoon ng paraan upang magkita muli kami nang aking ina na si Dolores Elviña Peña. Darating din ang pagkakataon, sa tamang panahon!

” Behold your son: Behold your mother. ” John 19:26-27 The Word of Relationship

Nakaranas ako ng matinding pananakit na pisikal nang ako ay bata pa. Mga pananakit na magpahanggang ngayon ay tila isang masamang bangungot na nananakot sa akin miski mulat ang aking mga mata! Bukod sa pisikal na pananakit, ako rin ay paulit ulit na pinaniwalang walang halaga ang aking buhay at wala akong pag asa. Naranasan ko ring ikahiya, itakwil, at isawalang bahala! Hindi rin isang minsan lang nang ako ay napahamak ng dahil sa naipon na galit sa aking puso! Naranasan kong kapusin! Naranasan kong gumawa ng mga bagay na hindi nararapat para lamang maitawid ang isang araw! Naranasan kong magkasakit nang malubha at walang sino mang gustong tumulong! Nakaranas ako nang matinding pagdurusa! Aamin ako na sa gitna nang laban, minsan ko na rin hinamon ang Diyos. Minsan ko na ring kinuwestiyon ang kanyang kabanalan. Ngunit sa kabila ng lahat, ako naman ay nakaka bangon parin! Isang puruweba na, Mahal ako ng Panginoon!

” My God, My God, why have you forsaken me? ” Matthew 27:46 & Mark 15:34 The Word of Abandonment

Uhaw ako sa pagmamahal. Sumugal ako ng pagmamahal ngunit pagkasawi ang siyang isinukli sa akin! Uhaw ako sa katarungan. Inalay ko ang aking buhay para sa ikabubuti nang marami ngunit pinagsamantalahan ang aking kahinaan! Uhaw ako sa pagmamalasakit.  Sumisigaw ako tulong ngunit tila walang nakakarinig! Uhaw ako sa pagunawa. Pinili kong manahimik na lamang sapagkat kadalasan, ang mga sinasabi ko ay pinagtatawanan, sinasawalang bahala, at hindi pinaniniwalaan! Uhaw ako sa kung ano ang patas!

” I thirst. ” John 19:28 The Word of Distress 

Tinapos nang iilang taong takot sa katotohanan ang aking pangarap! Isinawalang bahala nila ang aking mga pinag hirapan! Ang akala nila, matatapos din ang aking paglaban. Pinagsaraduhan nila ako ng pintuan. Ngunit pinagbuksan naman ako ng Panginoon nang mas malaking bintana ng pag asa! Nangyari ang mga nangyari sapagkat ito ay ang siyang dapat! Ako ay nasawi, nalugmok, at natalo ngunit hindi iyon dahilan upang ako ay sumuko! Lalaban akong muli, at alam kong sa pagkakataong ito ako naman ay magwawagi! Naganap na!

” It is finished! ” John 19:30 The Word of Triumph

Sa kabila nang lahat, ako ay nagtitiwala sa iyo Panginoon! Kinikilala kita bilang aking Ama, Diyos at Tagapagligtas! Tanggapin mo ang aking pag hingi ng tawad sa lahat ng aking nagawang pagkakasala! Patuloy mo akong gabayan. Ibuhos mo ang iyong pagmamahal.  Ikaw ang pinaghuhugutan ko nang lakas ng loob! Ituro mo sa akin ang tamang landas. Ako ay iyong iligtas!

” Father, into thy hands I commit my spirit! ” Luke 23:46 The Word of Reunion

Daniel P. Yuson Jr.

Page 45

Ang

The Body: Sinasabing ang Palaspas ay simbolo ng pagtanggap kay Hesus bilang ating Ama, Panginoon at Tagapagligtas! At ang pag sakay naman ni Hesus sa isang buriko (donkey) papasok ng Herusalem ay sumisimbolo sa Kapayapaan! Ayon sa Eastern Tradition: ” If a King came riding upon a horse when he was bent on war and rode upon a donkey when he wanted to point out that he was coming in peace. Therefore Jesus’ entry to Jerusalem symbolized his entry as the Prince of Peace, not as a war waging king. “

Ngayong Linggo ng Palaspas, sisimulan ko ang isang misyon! Simula sa araw na ito, pagsisikapan kong maging instrumento nang kapayapaan! Pagsisikapan kong hindi pagsimulan nang away o simulan ang isang hindi pagkaka unawaan! Magiging tulay ako upang magkasundo ang dalawang partidong may samaan ng loob! Kung saan merong galit tatamnan ko ng pagmamahal!

Bilang pasimula, Tatangalin ko ang galit at muhi sa aking puso! Patatawarin ko ang mga taong nagbigay sa akin nang sama ng loob! Sisimulan ko rin ang pakikipagbati sa mga taong aking nakaalitan! Muli kong iaalay ang aking pakikipag kaibigan sa mga taong gumawa sa akin ng kapahamakan!

HANDA NA ANG AKING PUSO NA MAGPATAWAD!

Daniel P. Yuson Jr.

Page 44