CHAPTER THE SEVENTH

Limang Pisong Taho

In Mga kabanata nang aking pusong natuto on Marso 26, 2015 at 7:24 umaga

image

Day 85

Dati, palihim kong pinagtatawanan ang mga kakilala kong sobra kung magtipid nang pera. Hindi ko kasi makita ang sense ng nagtatrabaho ka at kumikita ka nga nang salapi pero halos ayaw mo naman gastusin. Hindi ko maintindihan nuon kung bakit kailangan maglakad kung puwede naman sumakay, bakit kailangan mag jeep kung puwede naman mag FX or mag taxi, bakit kailangan sa Tiangge or sa Divisoria mamili nang mga damit at gamit kung puwede naman sa Mall, bakit tingi tingi kung puwede namang buo, at kung bakit limang pisong taho lang kung puwede naming sampung piso! Ngayon, nauunawaan ko na kung bakit!

Page 283

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s